ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ, ಮತ್ತದರ ಸೂತ್ರಧಾರ !? ಅಧಿವೇಶನ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ ಕೀರ್ತಿ!

ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಧಾನಮಂಡಲದ ಅಧಿವೇಶನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸದನದ ಒಳಗೂ ಮತ್ತ ಹೊರಗೂ  ಬಿಜೆಪಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಚಿವ ನಾಗೇಂದ್ರ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯದ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ಬಿಜೆಪಿ ಹೈಕಮಾಂಡ್‌ನ ತಂತ್ರವಷ್ಟೇ ಇದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗೇ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರುವ ಗುಸು-ಗುಸು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಾದರೆ, ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಬಿ.ವೈ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವೇ ಕೆಲವು ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಆರ್. ಅಶೋಕ್,  ಆದರೆ ಪರದೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಧಾರ ಯಾರು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಹೆಸರು ಹೆಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ. ಇದು ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ರಾಜಕೀಯ ಪೈಪೋಟಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣದ ದಿಕ್ಕೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಹೌದು.

ಬಿಜೆಪಿಯದ್ದು ಹೋರಾಟವೇ? ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮುಜುಗರ ತರುವ ತಂತ್ರವೇ? ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮೊದಲ ವಿಧಾನಮಂಡಲ ಅಧಿವೇಶನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸದನ ಸುಗಮವಾಗಿ ನಡೆಯದಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳುವುದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ತಂತ್ರವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೇರೆ. ಸಚಿವ ನಾಗೇಂದ್ರ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಯ ಬೇಡಿಕೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಧಿಕೃತ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸದನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ, ದಾಖಲೆಗಳು, ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಉತ್ತರಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮುಂದಿಡುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಕಪ್ಪು ಟಿ-ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿ ಸದನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತಹ ಪ್ರತಿಭಟನಾ ತಂತ್ರ ಅಥವಾ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚಲೋದಂತಹ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಅದು ವಿಷಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರಲ್ಲೇ ಈ ತಂತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮಾತುಗಳೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು, ಪ್ರತಿರೋಧಗಳಿಗೆ ಚೌಕಟ್ಟಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಬಂದವರು ತಾವೇ ಸದನದಿಂದ ಹೊರಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಬರ ಸೇರಿದ ಹಾಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜ್ವಲಂತ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ . ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ವಿಪಕ್ಷ ಬಿಜೆಪಿಯವ ರಾಜಕೀಯ ಎಂತದ್ದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಿದೆ. ಸದನ ನಡೆಯದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಸದನ, ಇವರ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುಕ್ಕೆ ಈ ಅಧಿವೇಶನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರು ಬರ, ಬೆಳೆ ನಷ್ಟ, ಸಾಲ, ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಂತಹ ನೈಜ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ವಿಧಾನಮಂಡಲದ ಅಧಿವೇಶನವು ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಬಹುಪಾಲು ಶಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಘೋಷಣೆ, ಸದನದ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಾಮುಖಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡರೆ, ಜನರ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರಲ್ಲೇ ಕೆಲವರು, ಸರ್ಕಾರ ನಾಗೇಂದ್ರ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರಾಚೆಗೆ ಬರದ ವಿಚಾರ ಸೇರಿದಂತೆ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸದನದಲ್ಲಿ ಎತ್ತುವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ಮೂಲಭೂತ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಗಿರುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಲ್ಲ; ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು, ಪರ್ಯಾಯವನ್ನು ಮುಂದಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯದ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ತರುವುದೇ ಆಗಿದೆ.  ಈ ನಡುವೆ  ಅಶೋಕ್–ವಿಜಯೇಂದ್ರ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಇದೆಯೇ? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ.  ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಾಜಕೀಯವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ಆರ್. ಅಶೋಕ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷ ಬಿ.ವೈ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಒಂದೇ ಆಗಿವೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅಶೋಕ್ ಅವರಿಗೆ ವಿಧಾನಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರಿಗೆ ಪಕ್ಷದ ಸಂಘಟನೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದೆ.

ಇಬ್ಬರ ಅಧಿಕಾರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾದರೂ, ಸದನದ ತಂತ್ರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಮಾತು ಯಾರದ್ದು ಎಂಬುದು ಬಿಜೆಪಿ ಒಳಗಿನ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಜೆಡಿಎಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಮೈತ್ರಿ ರಾಜಕೀಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗಿನ ಕೆಲವು ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ನೇರವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ದೃಢವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸದ್ಯ ಅದು ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕಿಂತ ನಿರ್ಧಾರದ ಪರಿಣಾಮವೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. “ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಮಾತು ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ. ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯೊಳಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರ ನಂತರದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಅಧಿಕಾರ ಸಮೀಕರಣಗಳು ಹಲವು ಪದರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರು ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖವಾಗಿದ್ದರೂ, ವಿಧಾನಸಭೆಯೊಳಗಿನ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಅಶೋಕ್ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರಂತಹ ಮೈತ್ರಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಕೇಂದ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ತಂತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಿಜೆಪಿಯ ಶಾಸಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದರೆ, ಅದು ಸ್ವತಃ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಸೌಕರ್ಯಕರ ಸಂಗತಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆಗ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇವಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. “ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯೇನಾ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಡುವೆ ಶಾಸಕರ ಸ್ಥಿತಿ: ಎತ್ತು ಏರಿಗೆ, ಎಮ್ಮೆ ನೀರಿಗೆ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಇದರ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ. ಒಂದೆಡೆ ಅಶೋಕ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕತ್ವ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಅವರ ಪಕ್ಷ ಸಂಘಟನೆ. ಮೂರನೇ ಕಡೆ ಮೈತ್ರಿಯ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ. ಈ ಮೂರು ಕೇಂದ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಸಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸದನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಎಷ್ಟು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ? ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಅನುದಾನ, ನೀರು, ರಸ್ತೆ, ಉದ್ಯೋಗ, ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಬರ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಉತ್ತರ. ಆದರೆ ನಾಯಕತ್ವದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಶಾಸಕರ ಧ್ವನಿ ಮಂಕಾದರೆ, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಹೋರಾಟ ಜನರ ಹೋರಾಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಾಯಕರ ನಡುವಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬೇಕು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯ ಹಕ್ಕು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕರ್ತವ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಜನತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಶಕ್ತಿ ಸದನವನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉತ್ತರಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಸಚಿವರ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೇಳುವುದು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೀಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕರಣದ ದಾಖಲೆಗಳು, ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳು, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ, ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತು ನಿರಂತರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕಪ್ಪು ಟಿ-ಶರ್ಟ್, ಘೋಷಣೆ, ಮಾರ್ಷಲ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ತಳ್ಳಾಟ, ಸದನದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನದ ರಾಜಕೀಯ ದೃಶ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣ ಈಗ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿದೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ನಾಯಕರು ಅಶೋಕ್ ಮತ್ತು ವಿಜಯೇಂದ್ರ. ಮೈತ್ರಿಯ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನದೇ ಆಂತರಿಕ ರಾಜಕೀಯ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಕುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?” ಎನ್ನುವುದಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ— ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವನ್ನು ಯಾರು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ? ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಸದನದ ಒಳಗಿನ ಗದ್ದಲ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೊರಗಿರುವ ಜನರಿಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಬಹುದು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. 

- ಶ್ರೀರಾಜ್‌ ವಕ್ವಾಡಿ